از عشق خود ابری بساز باران ساز و بر او بی دریغ ببار بگذار معشوق تو زیر بارش بی امان عشق تو ببالد و خود را به خورشید برساند بالیدن و نورانیت او را تماشا کن و شاد باش این گونه است که عشق می ماند و نمی رود زیرا احساس ازادی می کند عشق در هر کجا که خود را ازاد ببیند می ماند *** عشق رودخانه ای است که بین دو ساحل جریان دارد اگر عشق از یک طرف ساحل ناپدید شود از طرف دیگر هم ناپدید شده است هیچ رود خانه ای نمی تواند بین یک ساحل جاری باشد عشق انرژی عظیمی است که بین دو نفر رد وبدل می شود اگر یکی از طرفین عشقش را از دست بدهد دیگری هر چند که خواهان باشد و مشتاق عشقش چیزی نیست
+ نوشته شده در سه شنبه سیزدهم شهریور 1386ساعت 12:46 توسط هستی و سحر |